چهارشنبه پنجم بهمن 1390
من اومدمااااا
بخشیدید؟؟؟؟؟؟؟؟
شرمنده که مدت زیادی نتونستم سر بزنم.آخه واقعا سرم شلوغه.این روزا خیلی کار رو سرم ریخته.این درسای پایه یه دردسر بزرگ شده برام.بخداااا....خیلی خوندنش سخته برام.مخصوصا عربی و ادبیات...وای...امتحانات ترم هم خیلیییییییی خوب پیش رفتن.فقط یه نمره خیلی بد داشتم.که ازش راضی نبودم اونم هندسه تحلیلی بود.که واقعا ازش بدم میاد.وقتی دارم تستاشو می زنما حالم بد میشه.اونقدی که از این بدم میاد از درسای حفظی بدم نمیاد....بخدا.
خیلییییییییی ممنون از نظراتتون.خیلی بهم انرژی میده.باورکنید...بخدا شرمنده میشم وقتی نمیتونم زود به زود بیام پیشتون.گفتم که سرم کلی شلوغه.مثلا همین امروز...ساعت بیست دقیقه به ۱۱ تعطیل شدیم و به سرعت اومدم خونه.تازه صبحشم خواب موندم.آخه دیشب تا ۲نیم بیدار بودم.خلاصه نفهمیدم چجوری چاییموخوردم و باز نشستم پای درس....فقط یه ساعت وقت استراحت داشتم.باز ۳نیم کلاس داشتم تا ۷...فردام امتحان شیمی دارم که بیخیالش شدم و اومدم اینجا که دلم بدجوری تنگیده بود.
متاسفانه اینترنتم بگیر نگیر داره و قاطیه قاطیه.راستش حوصله نت دیال آپ هم ندارم.حتی صفحه وبمو باز نمیکنه...به خاطر همین دیگه امشب گفتم خیلی نامردیه که نیام.ولی هنوز پای قولم هستمااااا.براتون عکس میذارم.
برای اینکه حسن نیتمو ثابت کنم عکسای وضعیت پایانی اجرای نیاوران تهران رو میذارم...
چقدر خوش گذشت...یادش بخیر...
اینم جملاتم جایی خوندم.دوسشون داشتم...
خیانت تنها این نیست که شب را با دیگری بگذرانی ...
خیانت میتواند دروغ دوست داشتن باشد !
خیانت تنها این نیست که دستت را در خفا در دست دیگری بگذاری ...
خیانت میتواند جاری کردن اشک بر دیدگان معصومی باشد!
یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم
گر که در خویش شکستیم صدایی نکنیم
پر پروانه شکستن هنر انسان نیست ؛
گر شکستیم زغفلت من و مایی نکنیم
یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم ؛
وقت پرپر شدنش ساز و نوایی نکنیم
یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند ؛
طلب عشق زهر بی سر و پایی نکنیم ...
چهارشنبه بیست و یکم دی 1390
بالاخره تموم میشه
پنجشنبه یکم دی 1390
وقتی به عمق من برسی جز تو نیستم
یلداتون مباااااااااااااارک.
چقدر زود روزا داره سپری میشه و چقد هر روز بیش از دیروز اضطراب کنکور رو دارم.خیلی فرصت نمونده و من خیلی نگرانم.
از چهار دی امتحانام شروع میشه و اولینش هم شیمی هستند ایشون...امیدوارم خدا کمکم کنه که به خوبی پشت سر بذارم این امتحانا رو و با خیال راحت خودمو برای کنکور و امتحانات نوبت بعد ان شاالله آماده کنم.
اومدم که چند تا وعده بدم به دوست جونای خودم.
البته وعده های راست هاااااا 
بگم!
اول اینکه ان شاالله بعد از امتحانات براتون عکس هایی از اجرای وضعیت پایانی نیاوران تهران (البته باحضور خودم
) میذارم.
دوم اینکه به درخواست دوست خوبم عکسهای بیشتری از هیئت محبین امسال هم در پستهای آتی خواهم گذاشت.
اوف چقدر ادبی شد.
امیدوارم منو به خاطر تاخیر احتمالیم که حدود ۲۲ روز خواهد بود پیشاپیش ببخشید.
این شعرو از یه جایی خوندم بنظرم قشگ اومد:
فکرش نباش مال کسی جز تو نیستم
دیگر به فکر همنفسی جز تو نیستم
عشق تو خواست با تو عجینم کند که کرد
وقتی به عمق من برسی جز تو نیستم ....
دوستون دارم مواظب خودتون باشید.
تا درودی دیگر بدرود.
پنجشنبه هفدهم آذر 1390
ای شه بی پیرُهن....
یک سال دیگه هم گذشت...
یک عاشورای دیگه هم گذشت...یک دهه از محرم گذشت...
حالا دیگه همه چیز مث قبل شده....آدما...خیابونا...همه چیز...اما نه همه چیز...یه چیزی روی دلم سنگینی می کنه .نمی دونم چیه؟چه حسیه؟غمه؟شادیه؟یا...نمی دونم....
حتی نمی دونم حس قشنگیه یا نه؟یه دلتنگیه شاید...با یه بغض سنگین...
شاید هوای دلم ابری باشه ...نمی دونم!
امسال محرم حس و حالم با هر سال فرق می کرد.الانم که تموم شد دهه ی اولش ، بازم حس غریبی دارم.
دیشب وقتی از هئیت اومدیم بغض بدجوری عذابم میداد.پاهام قدرت رفتن به سمت خونه رو نداشت.دلم می خواست همونجا بشینم و فقط گریه کنم.الان خیلی دلتنگم.دلم گرفته...
آره ... خیلییی دلم گرفته.
امسال فرق داشت چون تمام مدتی که به هیئت زنجیر زنها نگاه می کردم و پاهای برهنشونو میدیدم دلم می لرزید و با خودم فکر می کرم شاید من سال دیگه مث این روزا دانشجو شده باشم.وقتی اشک تو چشام جمع میشد از خدا میخواستم کمکم کنه که بتونم هم خوب درس بخونم هم خوب کنکور بدم.امسال پاهام توان رفتن نداشت چون احساس کردم شاید سال دیگه شاهرود نباشم که بتونم این هیئت رو ببینم ....
هرچیزی رو وقتی بهش عادت می کنی وقتی میخوای ازش جدا شی برات سخت و دلگیر میشه.
امیدوارم خدا و امام حسین و حضرت ابوالفضل توفیق بدن که سال دیگه هم توی جمع عزاداراشون باشیم.
ایشالله به حرمت همه اشکهایی که ریخته شد خدا همه مریض ها رو شفا بده.
مواظب خودتون باشد.
تا درودی دیگر بدرود.
چهارشنبه نهم آذر 1390
به یاد اسفند 88 و مجلس غریب تنهایی
چون قدم بر خاک خونین داشتی ، بذر غیرت در زمین می کاشتی
زهر عشق حق به حمد آویختی ، در رکوعت می به ساغر ریختی
قبله تو عشق و مستی قتل گاه ، این مشایخ قبله هاشان برگناه
گویمت از هفت رنگان مو به مو ، خرقه پوشان دغل کار دورو
سجده بر پست و ریاست می کنید ، با خدا اما سیاست می کنید
کو نشانی که شما اهل دلید ، جملگیتان بر نماز باطلید
می چکد شک بر سر سجاده ها ، واای از روزی که افتد پرده ها
ما خدایان زیادی ساختیم ، مال مردم را به خود پرداختیم
چون قدم بر خاک خونین داشتی ، بذر غیرت در زمین می کاشتی
زهر عشق حق به حمد آویختی ، در رکوعت می به ساغر ریختی
شیر حق برخیز وقت کار شد ، بر سر نی رفتنت انکار شد
کاخ ها گردیده مسجد سرفراز ، صد رکعت تزویر دارد هر نماز
سجده بر مسجد حسینا مشکل است ، این بنا از دل نباشد از گل است
این خسان با مال مردم زنده اند ، جملگی اندر نماز و سجده اند
دم ز راه و رسم سلمان میزنیم ، لاف اسلام و مسلمان می زنیم
کاشکی از نسل سلمان می شدیم ، لحظه ای یک دم مسلمان می شدیم
سجده بر پست و ریاست می کنید ، با خدا اما سیاست می کنید
کو نشانی که شما اهل دلید ، جملگیتان بر نماز باطلید
می چکد شک بر سر سجاده ها ، واای از روزی که افتد پرده ها
ما خدایان زیادی ساختیم ، مال مردم را به خود پرداختیم
چون قدم بر خاک خونین داشتی ، بذر غیرت در زمین می کاشتی
زهر عشق حق به حمد آویختی ، در رکوعت می به ساغر ریختی
نوشتن این شعر تو این روزها خالی از لطف نبود و یاد و خاطره مجلس غریب تنهایی رو هم برامون زنده کرد.
تو این ایام سوگواری ما رو از دعای خیرتون بی نصیب نذارید.
التماس دعا.
تادرودی دیگر بدرود.
دوشنبه سی ام آبان 1390
تا آمدم با تو خداحافظی کنم...
تو هم با من نمی مانی برو بگذار برگردم دلم می خواست میشد با نگاهت قهر می کردم.
اگر میشد که افسار دلم را ول نمی کردم.
دلم را می نشاندم جای یک دلتنگی ساده...
کنار اتفاقی که شبی ناخوانده افتاده...!
برایت می نویسم روزهایم را ... و سهم چشم هایم را ... سکوتم را ... صدایم را ....
برایت می نویسم آسمان ابری است ، دلتنگم
و من چندیست دارم با خودم با عشــــــق می جنگم.
همیشه بت پرستم ، بت پرستی سخت وابسته
خدایش را رها کرده به چشمان تو دل بسته
تو هم حرفی بزن چیزی بگو هرچند تکراری...
بگو آیـــــا هنــــــــوز هم مثل سابق دوستم داری؟؟؟؟؟
خودم می دانم از چشمانت افتادم ولی این بار
بیا و خرده هایم را از زیر دست و پا بردار....
شنبه بیست و یکم آبان 1390
تولد سارا جوووون
تولد تولد تولدت مبارک مبارک مبارک تولدت مبارک بیا شمعهارو فوت کن تا ۱۰۰سال زنده باشی...
هووووووووورااااااااااااااااا تولدت مبارک خوااااااااااااهر خووووووبم.
ایشالله در تمام مراحل زندگی موفق و پیروز باشی و پله های ترقی رو طی بکشی....!
اینترنت .... منم که همیشه مشکل داره.موقعی که باید درست باشه قطع میشه.
میخاستم ۵شنبه آپ کنم اما خراب بود دیگه.
و اینکه تولد خودمم بود...
۵ آبان تولدم بود که دوستای خوبم منو شرمنده کرده بودن.از همشون تشکر میکنم.واقعا دستتون درد نکنه.
کلا آبان ماه پر تولدیه اول آقای مهاجری بودن که هرچند دیره ولی یه بار دیگه تولدشونو تبریک می گم.
بعدم خودم و دیروز سارا ۲۵ آبانم تولد بهزاده.
برای همگی آرزوی سلامتی و موفقیت می کنم.
و برای خودم از خدا میخام که یه دانشگاه خوب قبول شم و به اهدافم برسم و هچنین منو اون آرزوی کوچولوی قلبیم برسونه.
یه نکته کنکوری رو باید یادآوری کنم که امشب (شنبه ۲۱/۸/۹۰) ساعت ۱۱:۳۰ شبکه چهار برنامه مجله تئاتر رو حتما ببینید.حتماااا.یه گزارش ویژه داره.....!!!!
برم درس بخونم که فردا یه عالمه امتحان دارم.
تا درودی دیگر بدرود.
مواظب خودتونم باشید که سرما نخورید.
این شعرو خیلیییی دوس دارم:
شبیه بوی باروون توو،غروب تخت جمشیدی
یه خورشیدی که از مغرب به این ویروونه تابیدی
مرمت کن منو از نو نذار خالی شم از رویا
نگاهم کن اگه حتی تمومه این سفر فردا
هزار آتشکده توی نگاهت غرق آتیشن
یه عالم یشم و مروارید تو لبخندت یکی میشن
پنجشنبه دوازدهم آبان 1390
حقایقی درباره زنی به نام آزاده
برای اولین بار در پلاتوی خصوصی
نمایش "حقایقی درباره زنی بهنام آزاده" نوشته سیامک مهاجری و کارگردانی علی عباسی از ۲۷ مهرماه تا ۲۷ آبان ماه هر روز ساعت ۱۸:۳۰ در پلاتوی خصوصی واقع در خیابان ۲۲ بهمن رو به روی آتش نشانی به روی صحنه می رود.
بازیگران:
علیرضا مویدی
مه کامه بذال طبع
سارا شاهسواری
و
محسن حسین نیا
منشی صحنه و اجرای موسیقی:
ستاره شاهسواری
